डेटिंग ॲप्सचा कंटाळा आणि 'ऑफलाइन' प्रेमाचा शोध

एका बाजूला 'टिंडर', 'बंबल' आणि 'हिंज' सारखी डेटिंग ॲप्स तरुणाईच्या बोटांवर आहेत, तर दुसऱ्या बाजूला या ॲप्सचा एक मोठा कंटाळा (Dating App Fatigue) जाणवू लागला आहे. सतत डावीकडे आणि उजवीकडे स्वाइप करणे, सारखेच प्रश्न विचारणे आणि शेवटी काहीच साध्य न होणे, यामुळे तरुण पिढी आता 'ऑफलाइन' प्रेमाच्या शोधात पुन्हा एकदा जुन्या वाटांकडे वळत आहे.

डेटिंग ॲप्सवर अनेकदा 'फेक प्रोफाईल्स' आणि 'घोस्टिंग' (Ghosting) चे प्रमाण जास्त असते. एखादी व्यक्ती खूप दिवस छान बोलते आणि अचानक गायब होते, यामुळे मानसिक धक्का बसतो. यालाच 'बर्नआउट' असेही म्हणतात. तसेच, केवळ फोटोंवरून एखाद्या व्यक्तीची निवड करणे हे खूप उथळ वाटते. संवादामध्ये जो जिवंतपणा हवा असतो, तो या डिजिटल जगात कुठेतरी हरवल्याची जाणीव लोकांना होत आहे.

आता पुन्हा एकदा लायब्ररी, कॉफी शॉप्स, ट्रेकिंग ग्रुप्स किंवा हॉबी क्लासेसमध्ये लोक एकमेकांना भेटण्यास प्राधान्य देत आहेत. 'नैसर्गिक भेट' (Organic Meeting) ही संकल्पना पुन्हा लोकप्रिय होत आहे. समोरच्या व्यक्तीचे हावभाव, बोलण्याची पद्धत आणि त्यांच्या डोळ्यांतील भाव हे मोबाईल स्क्रीनपेक्षा जास्त विश्वासार्ह वाटतात.

दुसरे महत्त्वाचे कारण म्हणजे 'डिजिटल सुरक्षितता'. डेटिंग ॲप्सवर होणारी फसवणूक आणि सायबर गुन्हे लक्षात घेता, प्रत्यक्ष ओळख असलेल्या व्यक्तीवर विश्वास ठेवणे तरुणांना अधिक सुरक्षित वाटते. मित्र-मैत्रिणींच्या ओळखीने किंवा कौटुंबिक कार्यक्रमात भेटलेल्या व्यक्तींसोबत नाते पुढे नेण्याचा कल वाढत आहे.

आजची पिढी आता 'क्वालिटी ओव्हर क्वांटिटी' कडे वळत आहे. १०० लोकांशी चॅटिंग करण्यापेक्षा एका व्यक्तीला प्रत्यक्ष भेटून तासभर बोलणे जास्त प्रभावी ठरत आहे. यामुळेच 'स्लो डेटिंग'चा कल वाढतोय, जिथे घाई न करता एकमेकांना समजून घेण्यावर भर दिला जातो.

प्रेमाची व्याख्या बदलत असली तरी, प्रेमाची ओढ तीच आहे. डिजिटल स्वाइपमधून थकलेला तरुण जीव आता पुन्हा एकदा नजरेने नजर मिळवून बोलण्याच्या आणि प्रत्यक्ष भेटीच्या जादूत सुख शोधत आहे. ऑफलाइन प्रेमाचा हा प्रवास पुन्हा एकदा माणुसकी आणि विश्वासाच्या जवळ नेणारा आहे.