'पांढरे केस आणि नो-मेकअप'

गेल्या अनेक दशकांपासून सौंदर्याची व्याख्या ही ठराविक चौकटीत अडकलेली होती. काळेभोर केस, तुकतुकीत त्वचा आणि चेहऱ्यावरचा भरगच्च मेकअप म्हणजे 'सौंदर्य' हे समीकरण आता वेगाने बदलत आहे. आजची स्त्री आरशात पाहताना स्वतःच्या पांढऱ्या केसांकडे किंवा चेहऱ्यावरच्या सुरकुत्यांकडे 'दोष' म्हणून न पाहता, ती 'प्रगल्भता' आणि 'अनुभव' म्हणून पाहत आहे. हा केवळ फॅशनचा बदल नसून एक मोठा वैचारिक बदल आहे.

पूर्वी विसाव्या किंवा तिशीच्या उंबरठ्यावर एखादा पांढरा केस दिसला की स्त्रियांच्या पोटात गोळा यायचा. हेअर डाय, महागडे कलर्स आणि पार्लरच्या चकरा सुरू व्हायच्या. पण आता 'साल्ट अँड पेपर' लूक किंवा पूर्णपणे पांढरे केस (Silver Hair) अभिमानाने मिरवणाऱ्या स्त्रियांची संख्या वाढत आहे. हॉलिवूडपासून बॉलिवूडपर्यंत आणि कॉर्पोरेट जगापासून ते सामान्य गृहिणींपर्यंत सर्वच स्तरांत 'ग्रे क्रांती' (Grey Revolution) होताना दिसत आहे. पांढरे केस हे म्हातारपणाचे लक्षण नसून ते नैसर्गिक बदल आहेत, हे स्वीकारण्याचे धैर्य स्त्रियांनी दाखवले आहे.

यासोबतच 'नो-मेकअप' (No-Makeup Movement) चळवळीनेही जोर धरला आहे. सोशल मीडियावरील फिल्टरच्या जगात वावरताना स्त्रियांना आता आपल्या खऱ्या त्वचेची ओळख पटू लागली आहे. त्वचेवरील डाग, पिगमेंटेशन किंवा डार्क सर्कल्स लपवण्यासाठी फाउंडेशनचा जाड थर लावण्याऐवजी, 'माझी त्वचा जशी आहे तशी सुंदर आहे' हा विचार प्रबळ होतोय. यालाच 'स्किन पॉझिटिव्हिटी' असेही म्हटले जाते.

नैसर्गिक सौंदर्याकडे जाण्याचे मुख्य कारण म्हणजे 'मेंटल पीस' किंवा मानसिक शांतता. सतत स्वतःला परिपूर्ण (Perfect) दाखवण्याच्या दबावामुळे स्त्रियांमध्ये तणाव वाढत होता. दर १५ दिवसांनी केस रंगवणे किंवा घराबाहेर पडताना अर्धा तास मेकअप करणे ही एक प्रकारे गुलामीच होती. यातून मुक्त झाल्यामुळे स्त्रियांचा वेळ आणि पैसा तर वाचतोच आहे, पण त्यासोबतच त्यांचा आत्मविश्वासही कमालीचा वाढला आहे.

अनेक सेलिब्रिटींनी सुद्धा रेड कार्पेटवर आपले नैसर्गिक केस आणि मिनिमल मेकअपमध्ये येऊन या बदलाला पाठिंबा दिला आहे. हा बदल दर्शवतो की, आता स्त्रिया इतरांना खूश करण्यासाठी नाही, तर स्वतःला स्वीकारण्यासाठी जगू लागल्या आहेत. नैसर्गिक सौंदर्याचा हा प्रवास म्हणजे स्वतःच्या अस्तित्वाचा उत्सव आहे.