'बांगड्या काय कमकुवतपणाचं लक्षण आहेत का?'

आगामी महापालिका निवडणुकीच्या आखाड्यात पिंपरी-चिंचवडमध्ये सध्या 'दादा' विरुद्ध 'दादा' असा सामना रंगला आहे. उपमुख्यमंत्री अजित पवार यांनी भाजपच्या सत्ताकाळातील भ्रष्टाचारावर तोफ डागल्यानंतर, आमदार महेश लांडगे यांनीही आक्रमक पवित्रा घेतला आहे. "आम्ही काय बांगड्या भरल्यात का?" अशा आशयाचे विधान राजकीय संघर्षात अनेकदा ऐकायला मिळते. पण आजच्या आधुनिक युगात, जिथे महिला प्रत्येक क्षेत्रात नेतृत्व करत आहेत, तिथे 'बांगड्या' हा शब्द आजही 'दुबळेपणा' किंवा 'काहीही न करणे' यासाठी वापरला जावा, हे दुर्दैवी आहे.

राजकीय कुस्ती आणि 'बांगड्यां'चा टोमणा

महेश लांडगे यांनी अजित पवारांना उत्तर देताना थेट त्यांच्या कुटुंबातील सदस्यांचा उल्लेख करत 'वस्ताद' अजितदादांना राजकीय कुस्तीचे आव्हान दिले. मात्र, "आम्ही शांत बसलो आहोत म्हणजे आम्ही बांगड्या भरल्या नाहीत," अशा प्रकारचे संवाद राजकीय आखाड्यात ताकद दाखवण्यासाठी वापरले जातात. मुळात, बांगड्या भरलेले हात (स्त्रिया) हे आज विमान चालवत आहेत, देशाचे संरक्षण करत आहेत आणि राजकारणही गाजवत आहेत. मग बांगड्या भरल्या असणे म्हणजे 'शांत बसणे' किंवा 'घाबरणे' असा अर्थ लावणे किती योग्य आहे?

स्त्रियांचा सन्मान की अपमान?

जेव्हा एखादा पुरुष नेता दुसऱ्याला "बांगड्या भरल्यात का?" असं विचारतो, तेव्हा तो नकळतपणे स्त्रियांना 'दुबळं' ठरवत असतो. स्त्रियांच्या हातातील बांगड्या हे सौभाग्याचे आणि संस्कृतीचे लेणे मानले जाते. याच बांगड्या घातलेले हात घराचा डोलारा सांभाळतात आणि वेळ पडल्यास रणरागिणीही बनतात. राजकारण्यांनी आपले राजकीय हिशेब चुकता करताना अशा स्त्री-द्वेषी अलंकारांचा (Gender Slurs) वापर टाळायला हवा, अशी भावना सामान्य नागरिकांमधून व्यक्त होत आहे.

सक्षमीकरणाच्या गप्पा आणि वास्तवातील शब्द

एककीकडे आपण महिला सक्षमीकरणाच्या गप्पा मारतो, 'लाडकी बहीण' योजना आणतो आणि दुसरीकडे निवडणुकीच्या भाषणात बांगड्यांना कमकुवतपणाचे प्रतीक मानतो. महेश लांडगे आणि अजित पवार यांच्यातील हा संघर्ष पिंपरी-चिंचवडच्या विकासाच्या मुद्द्यांवरून व्हायला हवा, ना की अशा जुन्या आणि चुकीच्या विचारसरणीच्या शब्दांवरून.